Monthly Archives: دی 1396

باران اسیدی و راه‌های کنترل آن؟

باران اسیدی چیست؟

اصطلاح باران اسیدی به هرگونه بارش باران، برف، تگرگ یا حتی مه که در آن مواد مضری مانند اکسیدهای نیتروژن و گوگرد وجود دارند، اطلاق می‌شود.

این دو ماده در اتمسفر با اکسیژن و بخار آب واکنش شیمیایی انجام داده، به صورت نیتریک اسید و سولفوریک اسید در می‌آیند.

باران اسیدی

عامل اصلی این آلاینده‌ها صنایع، حمل و نقل و کارخانه‌های مختلفند که سبب افزایش شدید میزان اسیدیته بارش و آسیب‌ رساندن به انسان‌ها، گیاهان و ساختمان‌ها می‌شوند.اکثر شهرهای بزرگ صنعتی مورد تهدید غبارهای اسیدی قرار دارند.

شهر لندن در زمستان سال ۱۹۵۲ مورد تهاجم شدید غبارهای اسیدی قرار گرفت و این امر موجب مرگ زودرس ۴۰۰۰ نفر از افراد بیمار گردید. این سانحه باعث شد که مسئولین شهر اقدامات پیشگیرانه‌ای را در جهت کنترل آلودگی هوا به عمل آورند. در نتیجه، امروزه لندن در زمره شهرهایی به شمار می‌رود که هوای نسبتاً تمیزی دارند.

نتایج تحقیقات نشان داده است که وجود ذرات کوچک در هوا به تنهایی عامل مرگ 350.000 نفر در سال 2000 در 25 کشور اتحادیه اروپا بوده است.

مواد آلوده‌کننده هر قدر در فضا بیشتر بمانند ترکیبات زیادتری حاصل می‌شود که اسیدها یکی از آن‌هاست. اسیدها به کمک بادهای شدید می‌توانند برای روزهای متوالی در هوا باقی بمانند و صدها کیلومتر مسافت را طی کنند و به این ترتیب از کشوری به کشور دیگر انتقال یابند.

اگر غبار اسیدی با ذرات آب موجود در اتمسفر هوا مخلوط شود، به صورت باران اسیدی فرو می‌ریزد و به محیط زیست آسیب می‌رساند. باران اسیدی مستقیماً روی درختان و روییدنی‌ها اثر می‌کند، در خاک فرو می‌رود و تعادل شیمیایی آن را به هم می‌ریزد.

این باران پس از فرود به داخل رودخانه‌ها و دریاچه‌ها راه می‌یابد و حیوانات و گیاهان آبزی را به هلاکت می‌رساند.

باران اسیدی

جنگل‌ها و دریاچه‌ها، قربانیان باران اسیدی

باران اسیدی بر رشد درختان اثر کرده، جنگل‌ها را شدیداً در معرض نابودی قرار می‌دهد.

باران اسیدی از چند راه به درختان آسیب می‌رساند.

-یکی آن که اختلالاتی در روزنه برگ‌های درختان ایجاد می‌کند که سبب ازدیاد تعریق و کمبود آب درخت می‌شود.

-خاک را اسیدی می‌کند و به ریشه‌های درختان آسیب می‌رساند بنابر این جذب آب و مواد تغذیه‌ای درخت کاهش می‌یابد.

همچنین مواد معدنی مورد نیاز خاک را می‌شوید، این مواد به آب‌های زیرزمینی رانده می‌شوند و بالاخره ساختارهای سطحی پوست و برگ‌ها را تخریب می‌کند.

موجب می‌شود آن‌ها مورد حمله حشرات و بیماری‌های گیاهی قرار گیرند و از رشد و نمو باز بمانند.

سیلابی که از بارش باران اسیدی جاری می‌شود، بر روی زمین مسیر خود را می‌شوید و سرانجام به دریاچه‌ها می‌ریزد. باران‌های اسیدی با اسیدی کردن آب دریاچه‌ها و رودخانه‌ها موجب مرگ ماهی‌ها و دیگر آبزیان می‌شوند.

دریاچه‌های مرده (بدون ماهی) در بیشتر مکان‌ها به همان صورت قبلی وجود دارند ولی هیچ گونه ماهی در آب اسیدی شده آن‌ها نمی‌تواند زندگی کند.

ماهی قزل‌آلا و ماهی خاردار در PH کمتر از 5 و صدف‌ها در PH کمتر از 6/5 می‌میرند. در ضمن این فرسایش خاک، فلزات سمی که از آن آزاد شده‌اند مانند آلومینیوم به همراه آب وارد دستگاه تنفسی ماهی‌ها شده و موجب مرگ آن‌ها می‌گردد.

در مناطقی که دارای فضای آلوده به مواد اسیدی هستند، در فصل بهار، دریاچه‌ها آلوده‌ترین آب‌ها را دارند زیرا با ذوب شدن برف‌های زمستان، اسید همراه آن‌ها روانه دریاچه‌ها می‌گردد.

سایش شیمیایی

باران‌های اسیدی آسیب‌های ویران‌کننده و غیرقابل جبرانی بر بناهای تاریخی و گنجینه‌های فرهنگی وارد می‌سازند و میراث فرهنگی ملت‌ها تحلیل را می‌برند.

باران اسیدی رویه‌های سنگی ساختمان‌ها، پل‌ها، سدها و… توسط باران اسیدی، ساییده و نابود می‌شوند.
ساختمان‌های مشهوری مانند پارتنون در آتن، مجسمه آزادی در نیویورک، کلیسای سن پول در لندن، تاج محل در هندوستان، بنای ترایان در رم و کلیسای قدیمی کلن در شهر کلن آلمان به وسیله باران اسیدی مورد حمله قرار گرفته‌اند و رویه آن‌ها در اثر سایش شیمیایی، تغییر شکل یافته است.

رویه این ساختمان‌ها معمولاً از سنگ‌های آهک‌دار است.

غبار و باران اسیدی وقتی بر چنین ساختمان‌هایی فرو می‌نشیند با کانی‌های سنگ‌ها فعل و انفعالات شیمیایی انجام داده و آن‌ها را به ماده پودر مانندی تبدیل می‌کند.

به دلیل همین واکنش‌هاست که از ضخامت مجسمه مرمری آبراهام لینکلن در واشنگتن طی ۸۰ سال، بیش از ۸ میلی‌متر کاسته شده است. به جز رویه این ساختمان‌ها و بناها که در معرض سایش قرار می‌گیرند، شیشه‌های رنگی آن‌ها نیز از آسیب در امان نیستند.

اثر باران اسیدی بر صنعت حمل و نقل

هر دو صنعت راه‌آهن و هواپیما سالانه به دلیل ریزش باران اسیدی مقدار زیادی هزینه می‌کنند. خطوط راه‌آهن و حتی ماشین‌ها به علت قرار گرفتن در فضای آزاد، بیشترین آسیب را از غبار و باران اسیدی، متحمل می‌شوند.

رویه آن‌ها در اثر باران اسیدی، ساییدگی شیمیایی پیدا می‌کند و پل‌های فلزی به دلیل فرسایش کارآیی خود را از دست می‌دهند.

اثر باران اسیدی بر انسان

انسان‌ نیز در اثر باران اسیدی به طور جدی آسیب می‌بیند تا حدی که ممکن اسن منجر به مرگ او شود. در اثر باران اسیدی بسیاری از مردم به خصوص افرادی که آسم دارند، مشکل تنفسی پیدا می‌کنند.

تاثیر گازهای SO2 و Nox ها بر روی انسان، سرفه‌های خشک، سر درد، گلو درد و عصبانیت است. مصرف گیاهانی که از طریق خاک یا به طور مستقیم باران اسیدی را جذب کرده‌اند و جاندارانی که این گیاهان را خورده‌اند، روی مغز و کلیه اثر گذاشته و می‌تواند موجب بیماری آلزایمر در انسان شود.

راه‌های کنترل باران اسیدی

یکی از روش‌های ساده جلوگیری از آلودگی اسیدی، تصفیه کردن ذغال قبل از سوختن آن است. برای این منظور، ذغال را قبل از مصرف خرد کرده و در آب می‌شویند، یا ضمن عملیات خاصی، گوگرد آن را می‌گیرند.

در مورد نفت نیز عمل تصفیه کردن صورت می‌گیرد و با روش‌های معینی آن را از گوگرد تصفیه می‌کنند.

استفاده از روش‌های اصولی در مصرف مواد سوختی نیز نقش مهمی در جلوگیری از آلودگی‌های اسیدی دارد. استفاده از فیلترها برای این منظور طریقه بسیار مناسبی است.

بهره‌گیری از این روش در ماشین‌ها، کامیون‌ها و وسایل نقلیه موتوری، آلودگی‌های اسیدی محیط زیست را به مقدار قابل توجهی کاهش می‌دهد.

همچنین کنترل ایمنی موتور و وسایل نقلیه جهت جلوگیری از آنها، در کاهش آلودگی‌های اسیدی، نقش بسزایی دارد.

از همه مهم‌تر، دقت در برنامه‌ریزی برای تأمین انرژی است.

چرا که هرجا انرژی مصرف می‌شود، در کنار آن نیز آلودگی اسیدی- در مواردی بسیار اندک و در مواردی بسیار چشمگیر و خطرناک- ایجاد می‌شود.

در حقیقت از آنجا که باد و باران اسید با گردش چرخ کارخانه‌ها و ماشین‌ها ارتباط مستقیم دارد، جایگزینی ماده دیگری که بتواند جانشین سوخت‌های فسیلی گردد، در بلند مدت، اندیشه معقولی برای جلوگیری از آلودگی های زیست محیطی است.

در این راستا می‌توان از منابع انرژی‌های نو همچون انرژی خورشیدی و انرژی بادی نام برد که مصرف آنها، عوارضی از قبیل آلودگی هوا را به همراه ندارد.

یکی از موارد جالب در مورد آلودگی اسیدی آن است که ممکن است کشوری دارای منابع عظیم تولید کننده غبار اسیدی نباشد اما به شدت تحت حمله باران‌های اسیدی قرار گیرد.

کنترل باران اسیدی در کشورهای مختلف

برای مثال، کشور کانادا که هر ساله غبارهای اسیدی فراوانی از آمریکای شمالی به سمت آن حرکت می‌کنند.

موضوع آلودگی اسیدی، بیشتر گریبانگیر کشورهای صنعتی و پیشرفته ‌است و مردم این کشورها به طرز ناگواری از آلودگی‌های اسیدی رنج می‌برند. جنگل‌ها و منابع گیاهی این کشورها در حال نابودی است و از این رو از طرف مردم مقاومت بسیار شدیدی در مقابل این پدیده بسیار خطرناک زیستی ایجاد شده‌ است.

حتی در برخی از کشورهای غربی، گروه‌ها و احزاب سیاسی تشکیل شده‌اند که هدف آنها مقابله با گسترش آلودگی‌های اسیدی و جلب توجه مسئولان کشورهای مربوطه برای مبارزه در این جهت است.

البته لازم به ذکر است که آلودگی در کشورهای در حال توسعه به پای آلودگی در کشورهای صنعتی نمی‌رسد و کشورهای دارای صنعت کمتر، آلودگی کم‌تری دارند.

کشورهای در حال توسعه بر خلاف کشورهای ثروتمند، نمی‌توانند از عهده هزینه‌های سنگین جلوگیری از آلودگی اسیدی برآیند. از این رو لازم است همراه با توسعه صنعت خود، به کنترل آلودگی هوا نیز توجه داشته باشند تا بعداً مجبور نشوند برای مبارزه با آلودگی وحشتناک اسیدی، هزینه‌های سرسام‌آوری را متحمل شوند.
در رابطه با کشوری همانند ایران، عوامل پایه آلوده‌کننده را نمی‌توان تنها وجود کارخانه‌ها و مسایلی از این قبیل در نظر گرفت.

در حقیقت کشوری مانند ایران که مساحت آن چندین برابر مساحت آلمان است، علت آلودگی‌ها به دلیل حجم زیاد کارخانه‌ها نیست بلکه به دلیل تمرکز غیر اصولی آن‌ها در مناطق مرکزی و گسترش غیر ضروری برخی از آن‌هاست.

آب قلیایی فواید و مضرات آن؟

این روزها تبلیغات گسترده ای در خصوص مزایا و منافع متعدد آب قلیایی دیده می شود که آن را به عنوان برطرف کننده بسیاری از بیماری ها و مناسب برای تمام افراد معرفی می کنند. در این مقاله سعی داریم از زاویه دیگر به آب قلیایی و اثرات آن در بدن بپردازیم.

آیا بهتر است از آب قلیایی دوری کنیم ؟!

استفاده ی بجا و مناسب در مورد هر محصول غذایی ضروری است . بدیهی است خوردن آب قلیایی در هنگام خوردن غذا توصیه نمی شود، چرا که معده ، نیاز به حفظ شرایط اسیدی در هنگام هضم غذا را دارد ولی این بدان معنا نیست که در کل روز بدن ما اسیدی بماند. مناسبترین زمان برای خوردن آب آی واتر قلیایی حدود یک ساعت قبل و دو ساعت بعد از غذا و یا اوایل صبح ، عصر و اواخر شب می باشد.

آب قلیایی به صورت چشمه های طبیعی در مناطقی مانند چشمه زمزم در عربستان، نورد نانو (Nerdenau Water) در آلمان ، هیتاتنریوسویی (Hita Tenryosui Water) در ژاپن و تلاکوت (Tlacote) در مکزیک یافت می شود.

اولین بار دانشمندان ژاپنی علاقمند به سلامت و طول عمر انسان ها در سال ۱۹۳۱ بصورت جدی بر روی این تکنولوژی کار کردند و وزارت بهداشت ژاپن استفاده از آب قلیایی را برای اسهال مزمن ، سوء هاضمه ، تخمیر غیرطبیعی دستگاه گوارش و ترش کردن معده مجاز  اعلام کرد.

آب آی واتر دارای خواص شگفت انگیزی نظیر میکروخوشه ای و شش ضلعی بودن است که نفوذ موثری در بافتها و سلول های بدن داشته و موجب آبرسانی بیشتر و دفع بیشتر سموم می گردد. از طرفی عامل آنتی اکسیدان به مقدار زیادی در آب آی واتر وجود داشته که بدلیل داشتن الکترون اضافی می تواند اثر مخرب رادیکالهای آزاد در بدن را خنثی نماید. خوردن آب قلیایی همراه غذا و دارو توصیه نمی شود و برای نگهداری آنها توصیه می شود از ظروف شیشه ای استفاده گردد .

آب قلیایی

آب قلیایی چیست؟

PH نرمال آب در محدوده ۵/۷ می باشد که کمی متمایل به قلیایی می باشد، اما منظور از آب قلیایی آبی است که تا PH آن تا ۵/۹ افزایش یافته باشد. این کار به وسیله دستگاه های یونیزه کننده و افزایش بار منفی آب صورت می گیرد.

فواید آب قلیایی

برخی مطالعات نشان می دهد که آب قلیایی روند افزایش قند خون در افراد دیابتی را کاهش می دهد و سطح توتال کلسترول و تری گلیسرید در آن ها کم می شود.

تاریخچه مصرف آب قلیایی

از ۵۰ سال پیش تا کنون آب قلیایی در چین و ژاپن به منظور افزایش طول عمر مصرف می شده است؛ زیرا سرشار از کلسیم، منیزیم، پتاسیم، آهن، روی و نیکل می باشد که املاح موثر در سلامتی و طول عمر هستند؛ و نیز آب قلیایی اکسیژن بیشتری را به بدن می رساند و منجر به اثرات ضدپیری می شود؛ اما مشخص گردیده است که اکسیژن دریافت شده از این راه معادل اکسیژن دریافتی از یک نفس عمیق در هوای آزاد است.

دانشمندان با مطالعات متعدد دریافتند که مصرف طولانی مدت آب قلیایی منجر به فیبروز قلبی و عوارض دیگری در ماهیچه قلب موش های آزمایشگاهی می شود. در نتیجه در چین و ژاپن مصرف آن را به صورت کنترل شده، در مدت زمانی مشخص و به موارد درمانی خاص محدود کرده اند.

مصرف آب قلیایی قبل از وعده غذایی باعث افزایش PH معده می شود و از مقدار اسیدی بودن محیط معده می کاهد. در نتیجه هضم مواد غذایی مختلف که برای هضم و تجزیه شدن به محیط اسیدی قوی نیاز دارند، به درستی صورت نمی گیرد.

 

ایجاد اختلال در فرآیند هضم غذاها به وسیله آب قلیایی

اولین و مشهودترین دلیلی که برای منع مصرف آب قلیایی مطرح می شود، اثر بالقوه آن بر فرآیند هضم است؛ به علت اینکه فرآیند هضم از معده آغاز می شود که یک محیط بسیار اسیدی می باشد.

۵۰ درصد افراد بالای ۶۰ سال، مبتلا به هیپوکلردیا هستند که معنی آن ترشح بسیار کم اسید معده می باشد. این مسئله به این معناست که آن ها به مقدار کافی نمی توانند اسید برای یک هضم بهینه فراهم آورند. برای چنین افرادی مصرف آب قلیایی مشکل ایجاد می کند. بسیاری از کارخانجات تولیدکننده دستگاه های یونیزه کننده آب از این موضوع مطلع هستند به همین علت است که آن ها توصیه می کنند که این آب قبل از وعده غذایی مصرف نشود؛ زیرا برای افراد عادی هم مصرف آب قلیایی قبل از وعده غذایی باعث افزایش PH معده می شود و از مقدار اسیدی بودن محیط معده می کاهد. در نتیجه هضم مواد غذایی مختلف که برای هضم و تجزیه شدن به محیط اسیدی قوی نیاز دارند، به درستی صورت نمی گیرد و مشکلات سوءهاضمه بالاخص بعد از مصرف غذاهای پروتئینی که هضم اصلی آن ها در معده می باشد صورت می گیرد.

 آب قلیایی

رفلاکس معدی در نتیجه مصرف آب قلیایی

دریچه پیلوری معده به دلیل اینکه حساس به PH می باشد، به درستی باز نمی شود و غذاها در معده می مانند و در این محل به دلیل قلیایی شدن، هضم نیز به درستی صورت نمی گیرد و در بسیاری از موارد منجر به رفلاکس می گردد.

قلیایی شدن ادرار، نشانه عدم نیاز بدن به آب قلیایی

آب قلیایی تعادل PH بدن را بر هم می زند. مصرف این آب بدن را قلیایی می کند؛ و اسیدهایی که به وسیله غذاها ایجاد می شود را از بین می برد. مصرف آب قلیایی PH ادرار را افزایش می دهد. افزایش PH ادرار نشان دهنده این مسئله است که بدن تلاش دارد مواد معدنی را که نمی تواند از آن ها استفاده کند از بدن خارج کند.

ساختار غیرطبیعی مولکولی در آب قلیایی

دستگاه های تولیدکننده آب قلیایی، جریان الکتریکی قوی در طی تولید آب یونیزه ایجاد می کنند. این جریان الکتریکی اثرات مخرب بر خاصیت الکترومغناطیسی مولکول آب دارد.

اختلالات مفصلی و پلاک های عروقی ناشی از آب قلیایی

در فرآیند یونیزه کردن آب، یون مثبت آب که پروتون نام دارد به سمت مواد معدنی چون فسفات، کلرید، سولفید و یدید جذب می شود؛ و یون منفی که هیدروکسید می باشد، به سمت کلسیم، منیزیم، پتاسیم و سدیم کشیده می شود. به علت اتصال محکمی که در طی فرآیند یونیزاسیون اتفاق می افتد، این مولکول ها به راحتی شکسته نمی شوند و مواد معدنی قلیایی در بدن قابل استفاده نخواهند بود؛ و اگر سیستم کلیوی فرد به درستی عمل کند؛ هیدروکسید کلسیم، هیدروکسید سدیم، هیدرو کسی منیزیم و هیدروکسید پتاسیم از بدن دفع خواهند شد. کاهش کلسیم، منیزیم و پتاسیم در بدن فشارخون را افزایش می دهد و اختلالات مفصلی و استخوانی را به همراه دارد.

برخی مطالعات نشان می دهد که آب قلیایی روند افزایش قند خون در افراد دیابتی

را کاهش می دهد و سطح توتال کلسترول و تری گلیسرید در آن ها کم می شود

ثرات دیگر آب قلیایی

۱٫ هضم ناقص پروتئین ها، در نتیجه افزایش احتمال ابتلا به آلرژی توسط این پروتئین ها.

۲٫ کمبود ریزمغذی ها در بدن در نتیجه اختلال هضم و جذب.

۳٫ کاهش قابلیت آنتی باکتریال معده. (زیرا محیط اسیدی معده باعث استریل شدن آن و محافظت در برابر باکتری ها می شود)

۴٫ افزایش گازهای معده و روده در نتیجه تخمیر مواد هضم نشده توسط باکتری ها.

۵٫ کلسیفیکاسیون مفاصل

۶٫ عدم تعادل متابولیکی و…

موارد احتیاط در مصرف

۱٫ تا یک ساعت بعد و قبل از غذا نباید از آب قلیایی استفاده شود. این مسئله بالأخص در مورد غذاهای پروتئینی بیشتر صدق می کند.

۲٫ آب قلیایی را به همراه هیچ دارو یا مکمل یا افزودنی دیگری مصرف ننماید؛ زیرا در اثر ترکیب آن با داروها یا سایر مواد شیمیایی به شکل خطرناکی تبدیل می شود.

۳٫ برای نگهداری آن از ظروف شیشه ای درب دار به جای ظروف پلاستیکی استفاده کنید؛ زیرا با مواد پلاستیکی واکنش نشان می دهد؛ و اگر درب آن باز باشد با هوا نیز واکنش نشان خواهد داد.

از نمونه های تحقیقاتی و درمانی قابل ذکر می توان به موارد زیر اشاره نمود

دکتر رابرت یانگ ( متخصص تغذیه سلولی ) که نشان دادند دیابت زمانی بوجود می آید که پانکراس توانایی خود را در تولید و ترشح مقادیر مناسب انسولین از دست می دهد . آب آی واتر قلیایی می تواند به پانکراس کمک کند تا انسولین بیشتری ترشح کند

پروفسور هیروناگ بیان نموده اند که در کم آبی مزمن ، مقادیر بیشتری از کلسترول در سلولهای کبد تولید می شود.برای پیشگیری از رسوب کلسترول بیش از حد بوسیله ی سرخرگها و کبد ، باید به طور منظم نیم ساعت تا ۴۵ دقیقه پیش از خوردن غذا مقادیر کافی آب آی واتر بنوشید

دکتر پگی پارکر ( پزشک طب زیستی ) در پژوهشهای خود دریافتند که آب آی واتر بدلیل دارا بودن ORP( قدرت تخریب سلولی ) منفی ، موثرترین ابزار برای کاهش سرعت اکسیداسیون یا پیری زود سلولهاست . با آهسته کردن روند پیری و آبرسانی بیشتر ، مواد سمی و زائد از بدن دفع گردیده و مواد مغذی جذب می شود

تکنولوژی جدید در کشورهای ژاپن ، کره جنوبی و تایوان منجر به ساخت دستگاهی شده که چند سطح آب قلیایی و چند سطح آب اسیدی را تولید می نماید که هر یک دارای کاربرد ویژه ای در منزل و یا استفاده های درمانی می باشد

” با توجه به اسیدى شدن pH بدن ، بدلیل خوردن نوشابه هاى گازدار، غذاهاى گوشتى ، لبنیات و فست فود در رژیم غذایى ما در ایران ، استفاده از آب آى واتر قلیایى با pH مناسب ، نه تنها ضرر ندارد بلکه حداقل فایده ى آن اینست که pH بدن ما را به حالت تعادل ٧/۴ نزدیک مى سازد.

بدین ترتیب بدن هوشمند ما ، تعادل و سلامتى را خودبخود بوجود خواهد آورد.

به نظر شما استفاده از این تکنولوژى که موجب آبرسانى بیشترى در بدن ما شده ، سموم را بهتر و بیشتر از بدن ما دفع می کند و pH بدن ما را به تعادل میرساند، داراى زیانى بیش از نگاه داشتن بدنمان در حالت  pH اسیدى است ؟!

بیماریهایى مانند سرطان ، MS و اکثر بیماریهاى گوارشى ، ناشى از وجود pH اسیدى در بدن و تجمع سموم در معده و روده ى ما بوجود می آیند.

کشورهاى ژاپن و کره جنوبى بعنوان سلامت ترین کشورها در دنیا شناخته شده اند و یکى از دلایل آن ، رایج بودن آشامیدن این آب در زمان و موقعیت مناسب مى باشد.”